wind1411

.

.

ได้อ่านบทความของคุณนิติภูมิ นวรัตน์

จากคอลัมภ์ เปิดฟ้าส่องโลก หนังสือพิมพ์ไทยรัฐ

ฉบับวันพุธที่ 9 ธันวาคม 2552 มาค่ะ

 

บทความฉบับนี้ชื่อว่า "ประเทศของนายโมราเลส"

อ่านแล้วก็อยากเขียนถึงเรื่องนี้มาก ๆ ..ขอนำมาเล่าสู่กันฟังนะคะ

ประเทศของนายโมราเลสที่ว่านี้ ก็คือ สาธารณรัฐโบลิเวีย ค่ะ

เคยได้ยินชื่อประเทศนี้มาบ้าง แต่ไม่ทราบจริง ๆ หรอกค่ะว่าประเทศนี้เป็นอย่างไร

คุณนิติภูมิเขียนเอาไว้ว่า ประเทศนี้ คือประเทศที่มีขนาดใหญ่เป็นที่ 5 และเป็น 1 ใน 2

ของประเทศในทวีปอเมริกาใต้ที่ไม่มีทางออกทะเล ทั้ง ๆ ที่มีทรัพยากรมากมายมหาศาล

แต่ความที่เป็นประเทศแลนด์ล็อก ทำให้ขนทรัพยากรออกไปขายไม่ได้

ผู้คนจึงยังยากจนข้นแค้น มีพื้นที่ถึงล้านตารางกิโลเมตร แต่มีประชากรไม่ถึง 10 ล้านคน

(ประเทศไทยมีพื้นที่ 514,000 ตารางกิโลเมตร ประชากร 60 กว่าล้านคน)

ในบทความฉบับนี้ยังบอกไว้อีกว่า ทะเลสาบที่อยู่สูงที่สุดในโลก มีชื่อว่า "ตีตีกากา"

กับเมืองหลวงที่อยู่สูงที่สุดในโลก "กรุงลาปาซ" ก็อยู่ที่ประเทศโบลิเวียนี้ล่ะค่ะ..

 

ดั้งเดิมเลยโบลิเวียเป็นประเทศที่มีทางออกทะเล

ได้แก่ เมืองท่าโตฟากัสตา ที่ตั้งอยู่บนฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิก

แต่พอประเทศที่มีพรมแดนติดกันอย่างชิลี

ค้นพบว่ามีแร่ไนเตรตและขี้ค้างคาวจำนวนมาก อยู่ในทะเลทรายอาตากามา

ซึ่งอยู่ติดกับเมืองท่าโตฟากัสตา ชิลีก็อยากครอบครองพื้นที่ตรงนี้ขึ้นมาทันที

 

ชิลีหยิบยกอ้างเรื่องครั้งประวัติศาสตร์นั่นนู่นนี่มาสารพัด

ว่าตนเองต่างหากที่เป็นเจ้าของพื้นที่ในทะเลทรายอาตากามา

ฝ่ายโบลิเวียเองก็ไม่ยอมหรอกค่ะ..จึงทำให้เกิดสงครามแปซิฟิกระหว่างชิลีและโบลิเวียขึ้น

 

ศึกสงครามในครั้งนี้โบลิเวีย เป็นฝ่ายพ่ายแพ้ จำต้องเสียทะเลทรายอาตากามา และ

เมืองท่าอันโตฟากัสตาให้แก่ชิลี ทำให้โบลิเวียไม่มีทางออกทะเลฝั่งแปซิฟิกนับแต่นั้นมา

 

พอไม่มีทางออกทะเลฝั่งแปซิฟิกแล้ว โบลิเวียก็เริ่มหันไปมองทางออกสู่มหาสมุทรแอตแลนติก

โดยออกผ่านทางกรันชาโก ซึ่งเป็นดินแดนแห้งแล้งไม่มีผู้คนอยู่อาศัย

แต่พอโบลิเวียจะทำทางออกทะเลทางนี้

ประเทศที่มีพรมแดนติดกัน (อีกแล้ว) อย่างปารากวัย ก็อ้างสิทธิ์ว่า

เฮ้ย ดินแดนแห้งแล้งกรันชาโกนี่เป็นของฉันนะเฟ้ย

 

แล้วปารากวัยก็ส่งกองกำลังทหารเข้าไปประจำการในกรันชาโกทันที

เกิดการปะทะกันกับกองกำลังของโบลิเวียบ่อยครั้ง แต่สุดท้ายโบลิเวียก็พ่ายแพ้อีก

 

จากที่เคยคิดว่าพื้นที่ตรงนี้เป็นของโบลิเวีย 100% ก็ต้องยกให้ปารากวัยถึง 75%

ส่วนโบลิเวียเองได้แผ่นดินมาเพียง 25% หรือ 2.6 หมื่นตารางกิโลเมตร

และบริเวณที่ได้มานี้ก็ไม่มีส่วนไหนติดกับทางออกทะเลเช่นเดียวกัน

 

อ่านไปอ่านมา ก็ให้คิดว่าโบลิเวียอ่อนแอเสียนี่กระไร

ขนาดไม่มีทางออกทะเลแล้ว ทำไมถึงยอมแพ้ง่าย ๆ แบบนี้

 

คุณนิติภูมิ เขียนถึงสาเหตุที่โบลิเวียแพ้ทุกนัดให้คลายสงสัยไว้ว่า

 

ที่โบลิเวียรบกับเพื่อนบ้านประเทศไหน ๆ  มีแต่แพ้ แพ้ แพ้ แพ้ นั่นก็เป็นเพราะว่า

คนโบลิเวียไม่เคยรักกัน   "กัดกันโชว์" ให้เพื่อนบ้านหัวเราะเยาะ ดูถูกถากถางเป็นประจำ

โบลิเวียไม่เคยมีเสถียรภาพทางการเมือง ไม่เคยมีประธานาธิบดีคนไหนอยู่ในตำแหน่งได้นาน

ผู้ใหญ่ของประเทศโบลิเวียอ้างว่าตัวเองเป็นประชาธิปไตย

แต่ไม่เคยปฏิบัติตนตามรัฐธรรมนูญ และทุกอย่างในประเทศนี้มีสองมาตรฐานมาโดยตลอด

 

สมัยหนึ่งของโบลิเวีย มีนักเศรษฐศาสตร์ชื่อดังคนหนึ่ง นามว่า วิกเตอร์ ปาซ เอสเตนส์โซโร

คนคนนี้ชนะการเลือกตั้ง แต่ไม่ได้เป็นประธานาธิบดี เพราะโดนคณะนายทหารใหญ่กีดกัน

ประชาชนที่รักนายวิกเตอร์ จึงออกมาประท้วงกันบ่อย ๆ เป็นระยะ ๆ

 

ตอนแรกฝ่ายทหารคิดว่าเอาประชาชนอยู่แน่ ๆ  แต่พอประชาชนลุกฮือรวมตัวกันจริงจัง

ทหารเองก็กั้นประชาชนไม่ไหว นำไปสู่การปฏิวัติแห่งชาติ

 

แต่โบลิเวียมาเจ๊งจริง ๆ ในยุคของประธานาธิบดี กอนซาโล ซันเชซ เด โลซาดา

นายคนนี้ขึ้นมาสู่อำนาจปุ๊บ แกก็เริ่มโครงการเปิดตลาดเสรีปั๊บ

เปิดเสรีในขณะที่ประชาชนคนโบลิเวียยังไม่พร้อม จะไปสู้คนต่างชาติเขาได้อย่างไร

แต่ที่แย่จริง ๆ ก็คือ ผู้นำคนนี้ขายรัฐวิสาหกิจขนาดใหญ่ 6 แห่งให้เอกชน

แทนที่เป้าหมายของรัฐวิสาหกิจ คือการรับใช้ประชาชนเหมือนในอดีต

กลับกลายเป็นเรื่องของ "เงิน เงิน เงิน " และ "กำไรของผู้ถือหุ้น" เท่านั้น

 

บทความฉบับนี้ทิ้งท้ายเรื่องในปัจจุบันไว้ว่าโบลิเวียเริ่มมีสถานะดีขึ้นมาบ้าง

เพราะได้ผู้นำที่เอาใจใส่คนจน อย่างนายอีโว โมราเลส ตามชื่อบทความฉบับนี้

นายโมราเลสเป็นที่รักของคนจนทั้งประเทศค่ะ

ผลการเลือกตั้งครั้งล่าสุด โมราเลสได้เป็นผู้นำโบลิเวียอีกครั้ง

.

.

อ่านบทความนี้จบแล้ว ถามตัวเองเล่น ๆ ดูหน่อยมั้ยค่ะ

อ่านแล้วคุณนึกถึงประเทศไหน (บ้าง)??

.

.