wind1411

บันทึกฉบับที่ 3 ภาคจบ : สงกรานต์ 2551

หลังจากที่รดน้ำดำหัวขอพรจากคุณพ่อคุณแม่ของเพื่อนเมี๋ยวแล้ว

มุ่งหน้าไปทองสมบูรณ์คลับ - ปากช่อง

ไปย้อนอายุกับหลาน ๆ ค่ะ..

ขาไป..

ท้องฟ้าสวยจริง ๆ เลยค่ะ..

เลือกอยู่นานว่าจะเล่นอะไรดี..เพราะหลาน ๆ ไม่ค่อยกล้าเล่น

ก็เลยต้องนำขบวนเล่นให้หลานดูก่อน..เพื่อนเองกับเพื่อนเมี๋ยวไม่เล่นเลย.. 

เริ่มเล่นรอกลอยฟ้าก่อนเลยค่ะ..

ต่อด้วยรูจ  อันนี้เสียวมากกกกกกก ชนจนกองฟางกระจาย...เอิ๊ก ๆ

(ต้องเขียนชื่อ-สกุล ด้วยเพื่อยอมรับอุบัติเหตุที่อาจเกิดขึ้น)

หลาน ๆ เริ่มหน้าซีด....แต่ก็ผ่านมาได้ทั้งสองคน..

ทั้งรอกลอยฟ้า และ รูจ เมื่อเล่นเสร็จแล้วต้องนั่งกระเช้ากลับขึ้นไป

จากนั้นก็เดินไปดู Rolling Ball ตอนแรกก็ตัดสินใจอยู่พอควรว่าจะเล่นดีหรือเปล่า

เพราะต้องเปียกทั้งตัวเลย ไม่ได้เตรียมชุดไปเปลี่ยน..

เพื่อนเมี๋ยวบอกว่าไม่เป็นไร เพื่อนเมี๋ยวเตรียมมา

ให้ใส่ของเพื่อนเมี๋ยวได้..ก็เลยตัดสินใจเล่น..

ระหว่างทางที่จะเดินไปเล่น Rolling Ball

เพื่อนเองเด็ดดอกชมนาดมาให้ดอมดม..กลิ่นหอมอ่อน ๆ

ดมไปได้สักพักไม่รู้จะเก็บดอกไม้ไว้ที่ไหนดีก็เลยทัดหูเอาไว้

เล่น Rolling Ball พร้อมดอกชมนาด

เอ้า..เข้าไปเลย..

ลุย..

เปียกมะล่อกมะแล่ก..เดินกลับขึ้นมาด้วยความเหนื่อยมาก ๆๆๆๆๆๆ

บ่นกับเพื่อนว่า เสียตังค์ก็เสีย เปียกก็เปียก แถมเหนื่อยอีก..

ไม่รู้จะเล่นทำไม... 

และที่แปลกคือกลับขึ้นมาดอกชมนาดยังอยู่..

แต่สุดท้ายก็ไม่รู้ว่าร่วงหลุดไปตอนไหน..

หลาน ๆ ชอบใจใหญ่ ...

เพื่อนเองไปขับรถ ATV

ในขณะที่น้าฟุ้งหมดสภาพ ดมยาดมขนานใหญ่..

จากนั้นก็มาสงฆ์น้ำพระกัน..

แวะพักทานไอติมกัน...ได้ไม้แดงด้วย..รีบวิ่งไปแลกเลย..

ขากลับถ่ายรูปกันเป็นที่ระลึกอีกหน่อย....

จากนั้นก็มุ่งหน้าไปเขาใหญ่ อากาศดีมาก ๆ......

เอารูปที่เขาใหญ่มาฝากเล็กน้อยปิดท้ายการไปเที่ยวครั้งนี้ค่ะ..

แอบถ่ายรูปเพื่อน...และแอบเอามาลง Blog อิ อิ

ดอกอะไรไม่รู้...สวย.. (ระหว่างเดินไปน้ำตกเหวสุวัติ -ผากล้วยไม้)

อันนี้ก็ไม่รู้ว่าต้นอะไรเช่นกัน...แต่ก็งาม...

ปล. ขากลับจากเขาใหญ่ ขับรถกลับทางปราจีนบุรี..ข้ามเขาใหญ่กันเลย..

ขับไปขับมา..ถามทางเป็นระยะ ๆ ..แต่ก็หลงเข้าไปในตัวเมืองปราจีนบุรีจนได้..

คงเพราะมืดค่ำแล้ว..แถมไม่ชำนาญทางเลย..

โชคดีที่มีพี่ ๆ แถวนั้นบอกทางลัด..

"น้องขับตรงไปเรื่อย ๆ เลยนะ ห้ามเลี้ยวเด็ดขาด แล้วจะไปเจอถนนใหญ่ไปสระบุรีเอง"  

ทางลัดของพี่ก็สมเป็นทางลัดจริง ๆ

เป็นถนนเลนเดียวขับเข้าไปในซอยหมู่บ้านแห่งหนึ่ง

ขับไปเรื่อยจากถนนซีเมนต์ เริ่มกลายเป็นดินแดง

จากหมู่บ้านจัดสรร เริ่มกลายเป็นทุ่งนา..บรรยากาศอึมครึมมากกกก

ขับมาสักพัก...ไม่เลี้ยวไหนเลย แล้วก็มาเจอทางตัว Y 

"ไปทางไหนดีล่ะ???" เกิดคำถามขึ้นในรถ..

อืม..ชะลอรถแล้วตัดสินใจไปทางซ้ายทันทีโดยไม่ปรึกษาเพื่อน ๆ เลย

เพราะคิดในใจว่า "เลี้ยวซ้ายผ่านตลอด" 

เพื่อนเงียบไปตลอดทาง...

ส่วนเราไม่แสดงอาการหวั่นไหวใด แต่ในใจคร่ำครวญไปตลอด

"กรูมาถูกทางหรือเปล่าน้อ????"

ขับมาสักพัก...อ้า...นั่นไง นั่นไง ถนนใหญ่ เย้!!!!! ร้องอยู่ในใจ

กลับถึงบ้านโดยสวัสดิภาพ...

รักคนอ่านทุกเลย..จุ๊บ จุ๊บ..

ปล. เพิ่มเติม..หลังจากอ่าน comment คุณลิงฯ

ย้อนกลับไปดู..ยังไม่ได้ลงรูปหลาน ๆ ที่น่ารักเลย..

ขอลงไว้สักรูปนะคะ..

น้าฟุ้ง-หลานนีน-หลานนิว..... แล้วไปเที่ยวกันอีกนะ.. ^______^

. .

..