wind1411

.

.

ขอบคุณที่มารักกัน

แม้เราจะรักกันไม่ได้อย่างที่ใจต้องการ

ฉันคงไม่บอกว่าช่วงเวลาที่เราเปิดใจให้กันเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุด

เพราะเราจะมีช่วงดี ๆ ต่อกัน ไปเรื่อย  ๆ ในฐานะเพื่อนที่ดีต่อกันเสมอ

ถึงแม้เราจะไม่ได้พบเจอ หรือ พูดคุยกันอีกเลย

.

. 

ด้ายสีแดงที่นิ้วก้อยข้างซ้ายของเราสองคน เกี่ยวผูกเราไว้มานานวัน..

บางวันก็แดงสดใส บางวันก็หม่นซะจนเหมือนโลกจะหยุดหมุน

แล้ววันนี้ก็มีมือมือหนึ่งค่อย ๆ ยื่นเข้ามาพร้อมกรรไกรเล่มโต

มือนั้นง้างกรรไกรออก แล้วก็ตัดด้ายสีแดงระหว่างเราขาดสะบั้นลง

เส้นด้ายสีแดงแยกขาดออกจากกันเป็น 2 เส้น

ร่วงดิ่งลงสู่พื้นและค่อย ๆ จางสลายไปพร้อมกับสายลม

สายลมยังคงพัดผ่านมา พัดจนผมปลิวไหว

เราทั้งสองคนค่อย ๆ แหงนหน้าขึ้นมองท้องฟ้า

"ยังไงเราก็ยังอยู่ใต้ฟ้าเดียวกัน"

เส้นด้ายสีฟ้าค่อย ๆ ปรากฏที่นิ้วก้อยข้างขวาของเรา

เส้นด้ายสีฟ้านั้นสวยงามเหลือเกิน

ถึงแม้จะมีรอยหม่นอยู่บ้าง

แม้วันนี้จะทำได้แค่เพียงอมยิ้มและรื้นน้ำตา

แต่อีกไม่นานในฝันฉันจะยิ้มแก้มตุ่ยให้เธอ

 .

.

ขอบคุณช่องว่างในอากาศ ขอบคุณคนที่สร้างอินเตอร์เน็ต

ขอบคุณจริง ๆ ที่ทำให้คนสองคนได้รักกัน

แม้จะไม่ได้อยู่ด้วยกัน..

.

.

หลายคนถามไถ่ถึง "รักแท้"

ฉันก็ยังไม่เคยเห็นหรอกนะคะ

และฉันก็ไม่รู้ว่ามันมีอยู่จริงหรือเปล่า?

แต่ที่แน่ ๆ ฉันรู้จักความรักค่ะ

แม้วันนี้ฉันจะต้องร่ำลาจากความรัก

ลาก่อน "ความรักของฉัน"

.

.