wind1411

.

.

เมื่อวานแวะไป blog คุณเจ็ดวันที่แล้วมา

ไปเจอกับ entry นอนนิ่ง ๆ มองใบไม้ไร้สีสันมันไหวติงตามแรงลม

(http://a7day.exteen.com/20080507/entry)

 

ในโลกนี้มีคนปีกหักตั้งมากมาย

ต่างกรรม ต่างวาระ แต่บางครั้งก็อยู่ในช่วงเวลาใกล้เคียงกัน

 

อยากหาเพลงไปให้กำลังใจ

แต่ยังคิดไม่ออก..

 

หาเพลงให้กำลังใจตัวเองยังไม่ค่อยได้เลยยัยป้าฟุ้งเอ้ยยยยย..

 

ช่วงนี้ฟังเพลง ทะเลสีดำ เพลงเดียวมา 2 วันแล้ว ฟังวันละเกือบ 30 รอบ

เลือกฟังเพลงนี้เพราะมันไม่เศร้า..ฟังแล้วร้องตามแล้วจะยิ้ม...ยิ้ม ยิ้ม..

เปิดฟังที่ทำงานด้วย บอกคนรอบข้างว่า จะเปิดเพลงฟังนะ แต่มีแค่เพลงเดียวคงไม่ว่ากัน.

เปิดแล้วก็ไม่สนใจว่าใครจะทำหน้ายังไง เอิ๊ก ๆ 

 

เช้านี้เพิ่งจะเริ่มฟังเพลงอื่นบ้างแล้ว...

อย่างน้อย-บิ๊กแอส, ได้ยินไหม-ดา เอ็นโดรฟิน, เสียเวลาว่ะ-มานิดา ฯลฯ 

 

ร่ำ ๆ จะหาเวลาเล่นกีตาร์ร้องเพลง เอามาลง blog อีกสักเพลง

แต่ดู ๆ แล้ว มีแต่เพลงอกหักง่ะ..ที่พอจะเล่นได้..สงสัยคงต้องพับโครงการไว้ก่อน..

เพราะเดี๋ยวไปต่อกับ entry ล่าสุด แล้วจะเศร้าเกินไป..

ชาวบ้านจะหาว่า ผู้หญิงอะไรเศร้าได้เศร้าดี..

 

คิดถึงคำว่า "ผูกพัน"..

จากที่ไม่มี..ค่อย ๆ เริ่ม ค่อย ๆ ก่อร่าง ค่อย ๆ เพิ่มพูน  

บางความผูกพันก็ต่อด้วย.. ค่อย ๆ เติมเต็ม

 

แต่บางความผูกพันก็ต่อด้วย...ค่อย ๆ จางหาย..

 

ปล. เพลงสุดท้ายที่ฟังเมื่อเช้านี้..ฝากเพลงนี้ให้คุณเจ็ดวันที่แล้ว..