il Mare..

posted on 13 Feb 2011 13:02 by wind1411
รบกวนกด play ฟังเพลงก่อนนะคะ
(ทำ auto paly ไม่เป็นอ่ะค่ะ  ^__^)
 
 
 
.
.
วันอาทิตย์ที่ 13 กุมภาพันธ์ 2554
วันหยุดสบาย ๆ วันพักผ่อน หนึ่งวันในสัปดาห์ของมนุษย์เงินเดือน
 
หลังจากซักผ้า และจัดการตัวเองให้เรียบร้อยกับหนึ่งมื้ออาหารของวันนี้
 
ฉันเลือกที่จะใช้จ่ายเวลาแบบเรื่อย ๆ ไม่เร่งรีบ
ตัดสินใจเดินไปที่ตู้เก็บหนัง DVD ที่ซื้อมาเก็บ อืมมม.. มิใช่
ซื้อมารอรับชมอย่างเพลิดเพลินใจต่างหาก
 
อารมณ์ห้วงนี้ หนังแอคชั่นคงไม่เหมาะ หนังผีคงกระชากอารมณ์มากไป
บรรยากาศใกล้ ๆ วันที่ให้ความสำคัญกับ "ความรัก"
หาหนังรักสบาย ๆ รับชมดีกว่า 
และแล้วสายตาไปสะดุดกับภาพยนต์เรื่องนี้..
.
.
 
"อดีตและอนาคตถูกคั่นด้วยปัจจุบัน
 แต่มันเชื่อมต่อได้ด้วยรัก"
 
.
.
คำโปรยหน้าปก DVD 
 
a love story
 
il Mare
 
ลิขิตรัก ข้ามเวลา
 
a film by LEE Hyun-seung
.
.
 
สำหรับฉัน อดีตที่ผันผ่าน หรือ อนาคตที่ไม่อาจหยั่งถึง
ความรัก...น่าจะเป็นอะไรสักอย่างที่เชื่อมต่อตัวตนของฉันในปัจจุบัน
.
.
 
"อะไรจะเจ็บปวดกว่า
 ระหว่างการสูญเสียคนที่ตนรัก
 กับการรักคนที่เราไม่อาจได้พบกันได้ตลอดกาล"
 
จากคำบรรยายปกหลังของภาพยนต์เรื่องนี้
 
.
.
นั่นสิ..อะไรจะเจ็บปวดกว่ากัน?
 
ฉันค้างคำถามนั้นไว้ในใจ
หยิบแผ่น DVD เข้าเครื่อง
และนอนรับชมภาพยนต์เรื่องนี้ด้วยความผ่อนคลาย..
 
.
.
 
"เราทรมานใจ เพราะว่ารักดำเนินต่อไป
 โดยยังคงฝังใจอยู่  หาใช่เพราะมันจากไปไม่"
 
ประโยครำพึงรำพัน จากนางเอกของเรื่องที่มีปูมหลัง
กับการจากไปของคนรัก..
.
.
 
"การมีความรัก แล้วสูญเสียมันไปให้คนอื่น
  ย่อมดีกว่า การไม่เคยมีความรักเอาซะเลยเป็นไหน ๆ"
 
ประโยคปลอบใจจาก พระเอกของเรื่อง ที่ชวนนางเอกทำอาหารได้น่ารักสุด ๆ
กับการปาเส้นสปาเก็ตตี้ไปที่ผนัง เพื่อดูว่าเ้ส้นสปาเก็ตตี้เหนียวได้ที่หรือยัง..
.
.
 
ฉากน่ารัก ๆ เมื่อตอนที่พระเอก
ไปเอาเครื่องบันทึกเสียงที่นางเอกลืมไว้
และได้ฟังเสียงที่นางเอกบันทึก
 
"ฉันรักเธอ ฉันรักเธอ ฉันรักเธอ..."
 
ฉากนี้ทำเอาฉันยิ้มกว้างไปถึงหัวใจ
 
เฮ้อ ๆ ๆ ....ตอนนี้ฉันดูหนังอยู่คนเดียวนะ ไม่มีใครให้กุมมือ..
.
.
 
ฉันยังชอบอีกประโยคที่พระเอกหันหน้ามาบอกเจ้าโคล่า ลูกสุนัขผมเผ้ารุงรังแต่น่ารักว่า
 
"การซักผ้า อาจจะรักษาโรคทางใจ ได้นะ"
 
อืมมมม....อยากให้มาช่วยซักผ้าเมื่อเช้านี้จริง ๆ ...
 
.
.
 
 
อีกประโยคที่ทำเอาหัวใจฉันสะดุด เมื่อยามที่พระเอกมีเรื่องทุกข์ใจ
 
"ผมรู้สึก..ราวกับถูกบุกรุกโดยความทรงจำที่ผมควรจะลืม
 แทนที่จะจดจำไว้.., คุณมีความทรงจำที่อยากโยนมันทิ้งมั้ย"
 
"มีสิ..ไม่ใช่คุณคนเดียวหรอกที่อยากทิ้งความทรงจำ"
ฉันตอบกลับไปในใจ..
 
(ฉันยืนยันได้ว่า.."เราคุยกับหนังที่เราชอบได้" )
 
.
.
 
รู้สึกดีในหัวใจที่ได้รับชมภาพยนต์เรื่องนี้
เรียกได้ทั้งยิ้ม, น้ำตา และความประทับใจ
 
เป็นหนังในดวงใจเรื่องหนึ่ง
หากคุณอยากใช้จ่ายเวลาไปกับการรับชมภาพยนต์
แนะนำเรื่องนี้ค่ะ
.
.
สุขสันต์วันอาทิตย์นะคะ
.
.
 
 
ปล. ขออภัยทุก ๆ ท่าน ที่ไม่ค่อยได้แวะไปเยี่ยมที่บล็อกนะคะ
ช่วงนี้สิงสถิตย์อยู่ที่  FB ค่ะ..^___^